ฉันมีตัวละครตัวร้ายพิเศษอัตราสามในเกมโปรดของฉัน ฉันไม่มีความทะเยอทะยานและฉันแค่อยากมีชีวิตที่เงียบสงบ แต่เชช โลกนี้เป็นสถานที่ที่ยากลำบากในการอยู่รอด ฉันจะมีชีวิตรอดไปจนตอนจบของเรื่องนี้ ในแบบที่ตัวเอกไม่สามารถทำได้ ฉันจะเอาชีวิตรอดในทางของตัวละครตัวร้ายอัตราสาม
อาทิล่าผู้ที่เคยถูกเรียกว่า”จอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่”บัดนี้ได้สูญสิ้นพลังเวทย์ไปแต่นี้ไม่ใช่จุดจบแต่เป็นจุดเริ่มต้นของการผจญภัย ความสูญเสียที่ทำให้เธอรับรู้ความสวยงามของโลกใบนี้ การผจญภัยเพื่อหาความหมายของชีวิตได้เริ่มขึ้นแล้ว
หนทางเดียวแห่งการได้มาซึ่งพลังพิเศษ นั่นคือ การยอมปลิดชีวิตตนเองเสีย แล้ววิถีแห่งการเป็น “โอปปาติก” จะเริ่มต้นขึ้น แต่ทุกครั้งที่พวกมันใช้พลัง กลับต้องแลกด้วย “คำสาป” อันแสนเจ็บปวด อยู่เสมอ…
เมื่อ 32 ปีก่อน โลกได้แปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงจากฝูงอสุรกายที่ทะลักออกมาจาก “แดนสวรรค์ทมิฬ” สึกิมิยะ คาโอรุ นักล่าแม่มดได้เดินทางมายังเกาะมังกรหายนะเพื่อล้างแค้น ทว่าที่นั่นเธอกลับได้พบกับ ฟิโอน่า แม่มดอมตะ ผู้เป็นศัตรูคู่อาฆาตโดยธรรมชาติ——? การจับคู่ระหว่าง นักล่าแม่มดกับแม่มดอมตะ บัดนี้คู่หูสุดสลับขั้วที่ไม่มีวันเข้ากันได้พ้น ต้องมาร่วมมือกันเผชิญหน้ากับคดีระทึกขวัญสั่นประสาท! ฉากแอ็กชันร่ายเวทสลับเพลงดาบของสองคนที่ไม่ลงรอยกันได้เปิดฉากขึ้นแล้ว!
นักล่าคิเมร่าหมายเลข 17 ใช้เวลาหลายทศวรรษในการล่าสัตว์ประหลาด ในภารกิจล่าสุด เขาได้รับคำสั่งให้ดูแลให้นักล่ามนุษย์หลบหนีและไม่กลับฐาน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ เขาถูกกำหนดให้ตาย เมื่อร่างกายของเขาสลายไป ชีวิตของเขาฉายวาบอยู่เบื้องหน้า: ถูกจับตัวไปตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ถูกบังคับให้เข้าร่วมการต่อสู้ที่ไม่รู้จบ และถูกลดบทบาทลงเหลือเพียงอาวุธไร้สติ แต่ท่ามกลางอุปสรรคมากมาย ร่างกายของเขากลับคืนสู่ร่างมนุษย์ เขาไม่ใช่นักล่าคิเมร่าหมายเลข 17 อีกต่อไป เขายืนอยู่เบื้องหน้าผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ด้วยสองขาของตัวเองในฐานะโดอุนชอน มนุษย์ที่พร้อมจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ สร้างมิตรภาพจากสัตว์ประหลาด และสร้างครอบครัวที่เขาไม่เคยมี
“——ม่ายยยยยย!? โวลก้า หะ ห้ามตายนะะะะะ!!” โวลก้า นักผจญภัยผู้กลับชาติมาเกิดจากญี่ปุ่น ระหว่างที่กำลังสำรวจดันเจี้ยน จู่ๆ เขาก็ถูกมอนสเตอร์สุดแกร่งเข้าเล่นงาน และได้รับบาดเจ็บสาหัสเจียนตายจากการเอาตัวเข้าปกป้องพวกพ้อง วินาทีนั้นเองที่เขาเพิ่งตระหนักได้ว่า—ที่นี่คือโลกในมังงะดาร์กแฟนตาซีที่เคยอ่านในชาติก่อน และเขาก็คือตัวประกอบที่มีบทบาทต้อง ‘ตายยกปาร์ตี้’ ไปพร้อมกับเพื่อนๆ ด้วยความที่เกลียดชังฉากจบแบบแบดเอ็นด์เข้าไส้โวลก้าจึงสู้แบบถวายหัวเพื่อเพื่อนพ้องจนสร้างปาฏิหาริย์กำราบมอนสเตอร์ลงได้ แม้จะต้องแลกมาด้วยการเสียดวงตาและขาไปอย่างละข้าง แต่เขาก็โล่งใจที่สามารถพลิกชะตากรรมจากการตายหมู่ได้สำเร็จ ทว่า ท่าทีของเหล่าเด็กสาวในปาร์ตี้กลับดูแปลกไปชอบกล—— “คราวนี้แหละจะปกป้องให้ได้เลย!! เพราะงั้นขอร้องล่ะ อย่าทิ้งหนูไปนะ……!!” “ฉันจะอยู่ข้างๆ ตลอดไปเลยค่ะ ——ดีใช่มั้ยคะ รุ่นพี่?” “เพื่อเธอแล้ว… ฉันตัดสินใจว่าจะยอมตายค่ะ”
ในศักราชมิดการ์ดที่ 2800 ช่วงเวลานั้นได้มีจอมอหังการซึ่งมีความยิ่งใหญ่และขยายอำนาจการปกครองไปจนเกือบจะได้ครองใต้หล้า นามของเธอคือ รูฟัส・มาฟาล สตรีผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งถูกหวาดกลัวในนาม จอมอหังการปีกทมิฬ ตัวเธอนั้นแข็งแกร่งเกินไป รวดเร็วเกินไป และก็งดงามเกินไป…… ทว่าเธอก็ถูกเหล่าผู้กล้าที่ต่อต้านความโหดร้ายของเธอมาจัดการลงไป และแล้วความทะเยอทะยานของเธอก็มาถึงจุดสิ้นสุด —-ก็น่ะ มันควรจะเป็นบทที่ตัวเอกของพวกเราแต่งเอาไว้ให้กับตัวละครในเกมส์ของเขา ซึ่งด้วยเหตุผลบางอย่าง ในตอนนี้จู่ๆดันได้เข้ามาอยู่ในร่างของรูฟัสหลังจากที่ถูกจัดการลงไปแล้ว 200 ปี มาคอยติดตามตัวเอกของพวกเราซึ่งถูกรอบข้างตื่นกลัวกันโดยใช่เหตุและก็ถูกบูชากันอย่างเว่อร์โดยลูกน้องเก่าๆกันไปขณะที่เขา—-ตอนนี้เป็นเธอ—-เดินทางไปเที่ยวรอบโลกอย่างร่าเริงกันเถอะ