แนวมังงะ - หน้า 198

อ่านเรื่อง I’m Really Not The Demon God’s LackeyLin Jie ผู้ซึ่งได้อพยพเข้ามาในโลกนี้ ทำธุรกิจร้านหนังสือ ด้วยความใจดีและหลงใหล เขามักจะแนะนำหนังสือที่สามารถรักษาจิตวิญญาณของตัวเองให้กับลูกค้าที่พบว่าตัวเองตกอยู่ในสภาพที่ยากลำบากในชีวิต บางครั้งเขาก็จะแนะนำงานของตัวเองให้พวกเขาฟังเช่นกัน เมื่อเวลาผ่านไป ลูกค้าเหล่านี้เคารพเขามาก พวกเขานำของที่ระลึกง่ายๆ มาให้เขาทุกวันเพื่อตอบแทนและขอคำแนะนำเกี่ยวกับวรรณกรรม ในขณะเดียวกันก็บอกคนรอบตัวเกี่ยวกับเจ้าของร้านหนังสือคนนี้ด้วย พวกเขามีวิธีการพูดด้วยความเคารพและเสน่หาเขา – “หมาปีศาจ”, “ผู้สื่อสารแห่งหนังสือพระวรสาร”, “ผู้แต่งพิธีศพ” และ “เดอะสตาร์ เชพ

ในยุคสมัยที่เผ่าพันธุ์ต่างแดนรุกราน มนุษย์ทุกคนมีพลังเหนือธรรมชาติ ยุคสมัยเหนือกาลเวลามาถึงแล้ว! ทุกคนในยุคนี้ต้องเข้าร่วมกองทัพ ต่อต้านเผ่าพันธุ์ต่างแดน และปกป้องศักดิ์ศรีของชาติ นันจื่ออิง ชายหนุ่มวัยกำลังแรกรุ่น เลือกที่จะประจำการที่ศูนย์เกณฑ์ทหาร ทำหน้าที่สนับสนุนด้านโลจิสติกส์ เหล่าทหารหลายคนรู้สึกผิดหวัง เยาวชนดูถูกเขา ผู้เฒ่าผมขาวต่างถืออาวุธออกทัพ ปล่อยให้เขารักษาแนวหลังกับกลุ่มสตรี เด็ก และผู้สูงอายุ ต่อมา นันจื่ออิงปลุกพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ห้าประการ และเตรียมพร้อมอย่างเงียบงัน ในยุคสมัยที่เหล่าเผ่าพันธุ์นับไม่ถ้วนครองอำนาจ และเต็มไปด้วยความโศกนาฏกรรมของวีรบุรุษ เขาประกาศว่า “ข้าคือหายนะของหมื่นเผ่าพันธ์นี้!

Class Hero ในโลกที่โชคชะตากำหนดจากการตื่นของผู้ปลุกพลัง ซอกังริมเกิดมาพร้อมกับโชคชะตาที่เลวร้ายที่สุด เขาตื่นขึ้นในฐานะฮันเตอร์ เขาค่อนข้างอยู่ในระดับต่ำ จนวันหนึ่งเขาถูกซุ่มโจมตี… เขาเสียเพื่อนร่วมทีมทั้งหมดให้กับมือสังหาร แต่ก่อนตาย เขาหวนกลับไปสู่อดีต ในตอนนั้นเอง ซอกังริมได้ตัดสินใจที่จะไม่ปล่อยให้ชีวิตของเขาไปสู่ชะตากรรมเดิมอีกต่อไป

ในช่วงชีวิตของเด็กหนุ่มคนนึงซึ่งกำลังย่างเข้าสู่อายุ 20 ปลายๆได้ติดการเล่มเกมเกมนึงเป็นอย่างมาก และด้วยความหลงใหลในตัวเกมเด็กหนุ่มจึงใช้โปรแกรมโกงในเกมที่ไม่รู้แม้กระทั่งชื่อหรือเหตุผลที่ซื้อเกมนั้นมา และยังคงเล่นต่อไปในตัวตนตัวละครที่ชื่อว่า ‘นักบุญแห่งความวิบัติ’ ซึ่งเป็นคลาสที่ฟาร์มยากที่สุด เล่นยากที่สุด และยังกากที่สุดอีกด้วย ทันทีที่เขาได้ทำเควสครบ ตอนนั้นเองก็เป็นตอนที่เขา…หลุดเข้าไปในเกม และได้กลายเป็นนักบุญแห่งความวิบัติ เขาได้เข้ามาอยู่ในโลกของเกมที่เขาเล่นพร้อมมือแห้งๆข้างนึงของผู้หญิง คือมือของพระแม่แห่งความวิบัติที่ติดอยู่บนหน้าซึ่งมือนั้นเป็นมือของเทพธิดา!! และผ้าคลุมของภาคีแห่งความวิบัติ ร่างกายของเขาเองก็ได้เปลี่ยนไป รวมถึงความรู้สึกด้วยที่ไม่มีความรู้สึกใดๆ แม้แต่รสชาติต่างๆก็ไม่อาจรับรู้ได้เลย เพื่อเติมเต็มความปราถนา เขาจึงต้องจำเป็นที่ต้องปลอมตัวเข้าไปเป็นสาวกภาคีแห่งการเยียวยาซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องห้าม แต่การฆ่าฟันเพื่อสะสมพลังศักดิ์สิทธิ์ตามการคำนวณนิ้วของพระแม่แห่งความวิบัติที่เป็นปฏิปักษ์กับทุกภาคีนั้นทำให้เขาสามารถขอพรเพื่อให้ต่อมรับรู้รสชาติเขากลับมาเป็นเหมือนเดิมก่อน !!